Tak na tą sytuację zapatruje się psychologia. Odmienną wizję bezrobocia możemy zobaczyć natomiast patrząc na ten problem z punktu widzenia socjologa.  Tutaj mamy do czynienia z procesem pogłębiania się życie bezrobotnego. Im dłużej nim jesteśmy tym trudniej jest nam później znaleźć pracę. Człowiek bezrobotny z czasem staje się leniwy a co za tym idzie nie ma ochoty wstawać nie chce mu się wychodzić w domu w konsekwencji nie odwiedza nawet urzędu pracy w poszukiwaniu zajęcia. Z czasem stwierdza że odpowiada mu życie osoby bezrobotnej i że w tej sytuacji czuje się najlepiej. Osoba bezrobotna dla ekonomistów staje się wówczas typowym dekadentem który nie widzi już sensu poszukiwania pracy i skupia  się zazwyczaj na pomocy socjalnej którą daje mu państwa w postaci zasiłku dla bezrobotnych.

Te grupy społeczne stanowią pewnego rodzaju zagrożenie. Dzieję się tak głownie dlatego że w grę zaczyna wchodzić tutaj dekadentyzm i zrezygnowanie a co za tym idzie ucieczka do uzywek najczęściej w postaci alkoholu. W tej sytuacji problem ma gospodarka gdyż rodzą się niepotrzebne konflikty często umierają nawet niewinni ludzie. I tu taj ważna rola państwa i ekonomistów. Dla takich ludzi przygotowuje się specjalne projekty w których za swoje występki odpokutowują w postaci prac wykonywanych na rzecz społeczeństwa nazywanych pracami interwencyjnymi lub też doraźnymi. Ważne jest aby zachęcić ich do takiej formy aktywności gdyż kara grzywny zapewne niczego by nie zdziałała a tak może zrozumieją idee pracy i po takiej karze rozpoczną jej poszukiwania i zarabianie pieniędzy w sposób rzetelny.

W naszym kraju bezrobocie utrzymuje się na dosyć wysokim poziomie w porównaniu do innych krajów unii europejskiej. Wskaźnik bezrobocia dla naszego kraju to około piętnastu dwudziestu procent. Sytuacji tej nie zmieniło niestety wejście polski do unii europejskiej jak spodziewali się fachowcy zajmujący się sprawami ekonomii. Nie to jest jednak najważniejsze. Najgorsze jest to iż wyróżniamy kilka typów ludzi bezrobotnych. Jednym z nich są młodzi ludzie zbuntowani przeciwko zyciu którzy wolą czas zamiast w pracy spędzać na ławce pod blokiem czy też imprezując ze znajomymi. Druga grupa to ludzie starsi którzy chociaż myślą o podjęciu pracy to często trudno im zrezygnować z dotychczasowego zycia które schodziło zazwyczaj do siedzenia w fotelu i ogladaniu telewizora czy czytaniu gazety.

Tak na tą sytuację zapatruje się psychologia. Odmienną wizję bezrobocia możemy zobaczyć natomiast patrząc na ten problem z punktu widzenia socjologa.  Tutaj mamy do czynienia z procesem pogłębiania się życie bezrobotnego. Im dłużej nim jesteśmy tym trudniej jest nam później znaleźć pracę. Człowiek bezrobotny z czasem staje się leniwy a co za tym idzie nie ma ochoty wstawać nie chce mu się wychodzić w domu w konsekwencji nie odwiedza nawet urzędu pracy w poszukiwaniu zajęcia. Z czasem stwierdza że odpowiada mu życie osoby bezrobotnej i że w tej sytuacji czuje się najlepiej. Osoba bezrobotna dla ekonomistów staje się wówczas typowym dekadentem który nie widzi już sensu poszukiwania pracy i skupia  się zazwyczaj na pomocy socjalnej którą daje mu państwa w postaci zasiłku dla bezrobotnych.